zondag 15 december 2013

week 7,5

Dit wordt voorlopig even mijn laatste berichtje vanuit Riyadh Beach, want.....jawel, komende vrijdag reis ik af naar Nederland. Kerstvakantie vieren met Hettie en de mannen. Lekker warm thuis op de bank, jongens tegen me aan, Tripletje erbij, waarschijnlijk in slaap vallen...ik zie het helemaal zitten.
Ook tijd om even terug te kijken wat er zoal de afgelopen bijna 8 weken allemaal gebeurd is, even de rust nemen om alles te laten bezinken.
Belangrijkste winstpunt is dat ik toch wel een beetje gewend ben geraakt aan de cultuur van het omgaan met Arabieren. Zoals collega Marius al zei voordat ik hierheen kwam "op zich valt het allemaal wel mee, zolang je je maar gedraagt". En zo is het. De mensen zijn beleefd en respectvol in de omgang (kunnen we in Nederland nog wat van leren) en je merkt dat ze het waarderen als dat wederzijds is. Glimlach en je krijgt een glimlach terug. Nu beperkt het contact dat we met de Saudisch hebben zich voornamelijk tot de mannen in de supermarkt en ons wekelijkse avondje uit, maar het is op zich prettig winkelen hier. Respecteer echter de family corners en de family days in de Malls, je hebt daar als single nou eenmaal niets te zoeken. Humor is er ook. Laatst grapte de kassier in de supermarkt dat ie dicht ging op het moment dat ik aan de beurt was na in een lange rij gewacht te hebben. Ik keek 'm even niet begrijpend aan, waarna hij snel meldde dat het een grapje was. Mijn tegengrapje snapte hij echter niet. Ik moest 105 SAR betalen en toen ik hem 100 gaf met de mededeling "you can keep the change", was het niet goed. Over het algemeen vriendelijke mensen, maar geef ze geen auto onder hun gat....
Ook de Saudisch op de werkvloer zijn prettige mensen om mee samen te werken, evenals overigens de Spanjaarden en de Koreanen. De samenwerking kan nog behoorlijk wat verbeteren, maar men is geïnteresseerd in de ander en in andermans cultuur. Daar ligt m.i. toch de basis van de samenwerking. Een annecdote. Als we koffie halen, nemen we geregeld ook wat mee voor de anderen. Als je een Spanjaard vraagt of ie koffie wil, dan krijg je een antwoord dat je verwacht, "yes please" of "no thanks". Als je het echter aan een Koreaan vraagt, dan kijkt ie eerst verschrikt rond op zijn bureau om je vervolgens met grote ogen aan te kijken met de vraag "Why?". Grappig is verder dat bijna alle Koreanen een Westerse naam aangenomen hebben, voor ons gemak. Een collega stelde vandaag voor dat wij als meedenkende collega's ons dan maar allemaal Lee of Park moeten noemen (al filosoferend kwamen we uit op FriendLee, Mostlee, Speciallee, Officiallee, Businesspark, go-through-the-park, Hydepark, etc.).
We kijken overigens nu al uit naar de WK volgend jaar, waar we allemaal mogen optreden (behalve de lokale voetbalhelden). Een pooltje opzetten zal niet gaan, want dat is ten strengste verboden in Saudi Arabië.
Afgelopen donderdag zijn we naar een souq geweest, een Arabische markt waar ze allerlei spulletjes en meuk verkopen. Een soort Koninginnedag-markt, maar dan zonder Maxima. Het viel me op dat er veel vrouwen achter de kraampjes zaten, eigenlijk heel ongebruikelijk, want die je mag als single helemaal niet aanspreken. We hebben niet uitgeprobeerd hoe dat dan werkt. We hadden wel de nodige bekijks, blijkbaar komen er heel weinig Europeanen naar de betreffende souq.
Vorige week ook een keer naar Ikea geweest, we waren net thuis. 't Is dat er op de borden in de winkel Arabische teksten staan, anders zou je niet weten in welk land je zou zijn, compleet hetzelfde assortiment als bv. in Nederland. Zelfs de betonnen winkelwagenpaaltjes op het parkeerterrein zijn hetzelfde en ze staan in dezelfde volgorde scheef. Lekker Zweedse balletjes gegeten met fries en mayo.

Zo dat was het weer zo'n beetje voor deze keer. Vanavond eindelijk eens lekker kunnen genieten (live op janlul.com - sorry voor de naam, kan het ook niet helpen) van mijn favoriete voetbalcluppie. Voor de eerste keer sinds ik in Riyadh ben, dat ze eindelijk weer eens een competitiewedstrijd gewonnen hebben. Zucht. Utreg bedaankt.

Ik wens iedereen fijne feestdagen en een voorspoedig begin van alweer 2014. Voor iedereen een warm en kleurrijk jaar toegewenst en vooral veel gezondheid. Ik kom weer in de lucht half januari. Ik ga nu voor 2 weken naar Nederland op vakantie en aansluitend ben ik nog een paar dagen in het land i.v.m. een nieuw visum. Ik vertrek weer uit Nederland op 09 of 10 januari.

groetjes Bas.

Bij Ikea geweest en Bas heeft weer een favoriete grote kaars gescoord.
Toch een beetje kerstmis, een lichtpuntje in de donkere dagen.

Je bent wolkengek of je bent het niet, wederom een mooie zonsopkomst.

zaterdag 7 december 2013

Week 6

Alweer een bijzondere week in Riyadh. Het gaat welhaast ongemerkt voorbij, maar eergisteren was het natuurlijk ook hier Sinterklaas. En we hebben het gevierd met alle Riyadh-collega's op eentje na helaas, want die was op visumreis naar Nederland. Het Sinterklaasfeest blijft een leuk fenomeen om uit te leggen aan de buitenlandse collega's. De term Santa Claus werkt verwarrend, dus gewoon maar Saint Niklas gebruikt. Als je dan verteld dat die man in Spanje woont, per boot van Spanje naar Nederland reist en zomaar verdwijnt als ie met zijn paard op het dak is geweest, dan heb je lachers op je hand. Naughty children for punishment to Spain? Let me go there!! Yes and when you do your upmost you'll be send to Riyadh. Hilariteit alom.
We hebben pakjesavond gevierd bij een collega thuis. Eerst gezamelijk een buffetje genutigd en daarna allemaal een cadeautje gekregen met ook voor allen een leuk gedicht. Bij mij natuurlijk een sneer van mijn Nederlandse tegenpool, omdat sinds ik weg ben mijn cluppie welhaast geen punt meer heeft binnengehaald. Sowieso al zware tijden hier, want zomaar ineens is iedereen fan van een clup die boven ons op de ranglijst staat (wordt steeds moeilijker kiezen voor hen). Goed, dat terzijde. Het cadeautje bestond uit een handig boekje over Saudi Arabië, een leuk geschenk.
In Nederland werd natuurlijk ook Sint gevierd, wat ik gisterenavond via Skype heb mee kunnen maken. Een lange zit voor de buis (van acht tot half een), maar een gezellige boel.

Kinderkerstfeest
De middag ervoor was een mix van culturen door elkaar. Zit ik op het ene moment nog Sinterklaasgedichten te schrijven voor in Nederland, ga ik een half uurtje later naar buiten, krijg ik met 25 graden boven 0 zomaar ineens Rudolph the Rednosed Reindeer om de oren. Blijkt inmiddels bij mij voor de deur het kinderkerstfeest op de compound losgebarsten te zijn. Wat later, terwijl ik bij het zwembad een boek zit te lezen hoor ik Gloria in Excelsis Deo door de speakers schallen, in een keer vermengd met de oproep tot het middaggebed Asr uit de speakers van een nabijgelegen moskee. Mocht je al twijfelen waar je bijhoort, dan ben je hier zeker nu de weg kwijt.

De straat wordt geveegd
Het was grappig om de voorbereidingen voor het kerstfeest te zien. Wekenlang lag bij mij voor de deur een halfafgemaakt terrein, werd er sinds afgelopen maandag alles op alles gezet om het af te krijgen voor het feest. Er werd gewerkt tot 's avonds laat aan verlichting aanbrengen, graszoden leggen, bestraten, versleten palmbomen vervangen, oppoetsen (zie stoffoto) en tot slot asfalt smeren. Alles klaar nu, alhoewel ik benieuwd ben of de graszoden het zullen overleven. De ene dag gelegd worden, de andere dag als ondertapijt voor een speeltuin, barbecue, marktje, terras en springkussen dienen, lijkt me een aardige beproeving.

Tot slot van deze keer, kregen we een bericht dat binnenkort het sportcentrum mogelijk, misschien, als het meezit, zonder verdere tegenslag, in januari zal opengaan. Bijgaande panoramafoto laat alvast een voorproefje zien van een van de sporthallen. Daar kunnen we in Nederland een puntje aan zuigen, indrukwekkend!

Tot volgende week.


 En natuurlijk nog even een mooie zonsopkomst.


zaterdag 30 november 2013

week 5

Week 5 zit er op. Dat betekent...over de helft van periode 1.

Zo heel erg veel nieuws heb ik niet deze keer, vandaar wat sfeerplaatjes van de omgeving. Nou ja sfeer. Het zwembad was tot mijn grote "verrassing" helemaal leeg en er werd druk aan gewerkt. Dus niets lekker in de zon liggen afgelopen vrijdag. Alleen maar stof en geluid van graafmachines. Het zwembad blijkt nog niet af, het wordt nog beter. De afgelopen week is er onderwaterverlichting geplaatst (de stroomdraden hingen al een tijdje in het water), voor nog meer sfeer tijdens de donkere avonden. Tevens zijn er palmbomen bijgeplaatst, het grind vervangen door grasmatten en de bodem nog een keertje gecoat. In het vak naast het zwembad komt nog iets van een poedelplaats o.i.d. dat is me nog niet helemaal duidelijk.

Afgelopen donderdag hebben we op de compound een thanks-giving-diner gehad. In Nederland doen we daar niet zo veel aan, maar voor met name de Amerikaanse ex-patters, is dat een echte feestdag. Erg veel verschil met normaal was er niet, we konden echter nu ook buiten zitten, er was meer keuze om te eten (een overvloed aan stoofvlees) en je betaalde 2 keer zo veel als normaal. De opkomst was genoeg om het gezellig te doen laten zijn. Het grappige was wel dat je na afloop moeders met kinderen in hun grote Superban, Chrevolet Yukon of Ford Expedition zag stappen om er 2 straten verder mee te rijden en weer uit te stappen...thuis.
Komende week hebben we hier een kerstviering, jawel, het is al zover. Op vrijdagmiddag voor de kids en vrijdagavond, alleen voor volwassenen...een nice and naugthy party. We zijn benieuwd, ik ga in mijn korte broek...nice enough en jaja...alle knoopjes van de polo open...naughty enough :-). Of was het nou omgekeerd? Er wordt hier in ieder geval wel wat georganiseerd om een beetje leven in de alcoholloze brouwerij te krijgen.

Dan nog een laatste nieuwtje. Ik heb mezelf vereeuwigd in het kantoorpand. Ik liet vanochtend een volle beker koffie uit mijn handen glippen. Een gigantische t-zooi was het gevolg, met op de muur, jawel, een originele RWS-koffievlek. Ik ben het nog niet verleerd. Helpen opruimen was niet de bedoeling. Dit onder het Saudische motto "someone else will pick it up" (statement van onze chauffeur). Het blijft apart!



Tot volgende week.


Zonsondergang op de compound


Nog een plaatje dat vorige week niet wilde lukken....
het diepzee-aquarium in de Dubai Mall.

zaterdag 23 november 2013

week 4

Het was weer een enerverende week. Schreef ik er vorige week over dat het zou gaan regenen...nou dat klopt. Het heeft geregend en niet zo'n klein beetje ook. Voor Nederlandse begrippen viel het op zich allemaal wel mee, maar als er hier op een avond zo'n 25 mm valt, dan is dat heel bijzonder. Geen straatkolken betekent dat het water bovengronds zijn weg zoekt en dat dus de laaggelegen delen van de stad onderlopen.

Drijfzand
Gevolg (zie ook Riyadhtips op Facebook): 15 mensen verdronken (!), onderdoorgangen ondergelopen, honderden auto's in de poeier, scholen een hele week dicht, winkels onder de bagger, vrachtwagens weggezakt in drijfzand en een paar Nederlanders die reageren alsof de eerste sneeuw gevallen is (video).

Wateroverlast
Tsja, we waren in het restaurantje op de compound toen het begon te hozen en we moesten toch naar huis. En met de filosofie dat je maar een keer nat wordt, maakt het allemaal niet zoveel meer uit. Een nat pak dus en een hoop lol. In de loop van de avond bleek bij ons allemaal dat de kozijnen niet waterkerend zijn en ook dat bij deze en gene het dak lekt of een ventilatiekanaal een nevenfunctie als waterafvoer heeft. Dus ook wateroverlast binnen.
Goed, inmiddels is alles al lang weer droog, de regen verdreven en de zon weergekeerd. De warmte is nu eventjes ook weg, het is nog maar 20 graden. Na het weekend wordt het weer 25 graden, heel vervelend :-).

Voice of Riyadh

Afgelopen donderdag ben ik een dagje naar Dubai geweest. Eens per 30 dagen moeten we even het land uit zolang we geen Icama (werkvergunning) hebben. Is nou eenmaal wet en dat betekent voor ons een uitstapje naar Dubai. Een dagje Dubai betekent een netto verblijf van ongeveer 3 uren daar, de rest van de tijd gaat verloren aan heel veel wachten (op vliegveld, vliegen (2x2 uren), douane, reizen naar het centrum en weer terug). Die 3 uren heb ik besteed aan een bezoekje aan de Dubai Mall. Jawel dames, Bas heeft gewinkeld, in lange broek deze keer (was niet nodig trouwens). Een bijzonder geheel, die Mall. Alle, maar dan ook alle beroemde wereldmerken parfum, kleding en schoenen zijn vertegenwoordigd en dan ook nog eens talloze juweliers en eetgelegenheden. 3 etages vol, kilometers gelopen en je blijft je ogen uitkijken. Bijgaand wat sfeerimpressies, want aan aankleding heeft het niet ontbroken. Het is echt af, op niets is bezuinigd. Alhoewel, ik heb toch een tijd gezocht naar de uitgang naar de metro. Blijkt die min of meer ook als winkel vormgegeven.

Naast de Dubai Mall staat 's werelds hoogste toren van dit moment, de Burj Khalifa, 890 m hoog. Een uitermate ranke toren, welhaast een naald. Helaas kon ik er niet in, ik was te laat met reserveren. Volgende keer dan maar. Op zich was het weer donderdag ook niet al te best in Dubai, dus ik zou sowieso niet veel gezien hebben. Het grappige is dat de toren helemaal niet zo hoog lijkt, omdat in de directe omgeving er ook allemaal gebouwen staan van zo'n 300 m hoog, ook geen kleintjes.
Wat verder opvalt na 4 weken Riyadh is dat men er zich prima gedraagt in het verkeer en iedereen gekleed gaat zo hij of zij wil. Je komt dus de abbaya tegen naast de minirok en de thobe naast de korte broek.
Op de terugreis in het vliegtuig kwam ik tot de ontdekking dat ik maar een ding vergeten ben te doen in Dubai....het drinken van een pilsje. Voor straf zit ik nu weer 30 dagen zonder.

 Tot volgende week.
 
 
 
 
 
Burj Khalifa
 
 Dubai Metro
 
Dubai Mall - Waterfall
 
Dubai Mall - Butterfly
 


vrijdag 15 november 2013

Week 3

Hallo allemaal,

Daar is ie weer, met het nieuws van deze keer.
Belangrijk nieuws, want er wordt voor de komende week hier regen aangekondigd. Zelfs zoveel dat ze er nu al een soort weeralarm voor hebben doen uitgaan. Mensen in de laag gelegen gebieden moeten vooral oppassen. Voor het verkeer is de regen ellende. Waar het in Nederland weleens glad kan zijn als het lang niet geregend heeft, geldt dat hier helemaal. En ze hebben geen straatkolken waar het water in kan. Dus inderdaad van hoog naar laag. Wel fijn dat alles even een douche gaat krijgen. Ik ben benieuwd, het gaat beginnen in de nacht van zaterdag op zondag en kan een week aanhouden. Ik heb overigens geen plu meegenomen en geen regenkleding, dus dat wordt lachen. Opmerking van Joost: "Dan koop je er toch eentje". Maar hier in de woestijn.....

Aanstaande donderdag ga ik een dagje naar Dubai. Dat moet, omdat we nog geen werkvergunnig hebben. Geen werkvergunning is geen permanent visum en dan moet je eens per 30 dagen even het land uit. Voor ons is dat even een tripje naar de "westerse" wereld. Ik probeerde nog een kaartje te bemachtigen voor de Burj Khalifa ('s werelds hoogste toren voor dit moment), maar helaas...al uitverkocht. Volgende keer beter. Voor 25 Euri enkele honderden meters boven de grond lijkt me wel wat.

Bijgaand nog wat sfeerplaatjes van het verblijf hier.

Tot volgende week.

groetjes Bas.

Haloween diner op de compound.
Op straat met life muziek (gelukkig niet te horen op de foto).
Gezellig met een paar collega's (linksvoor).

Op stap met team Riyadh.
Donderdagavond = weekend = stapavond.
Let even op de overvolle borden!!
Verre van Nouvelle Cuisine.
Gordijnen dicht tijdens prayertime.
 

Zonsopkomst.
Mooie wolkjes erbij.
Ochtendrood, weer geen water in de sloot (welke sloot?)

King Abdullah Financial District in aanbouw.
Een onwaarschijnlijk groot complex.
Alle torens worden tegelijkertijd gebouwd.

Dat krijg je als je je I-phone in de zon hebt laten liggen.

zaterdag 9 november 2013

Week 2

Een dagje later dan de bedoeling was, maar hier is weer een berichtje uit Riyadh Beach. Gisteren was een drukke dag, vandaar dat het schrijven er even bij in was geschoten. Waar bestaat z'n drukke weekenddag dan uit? Eerst natuurlijk uitslapen tot 7 uur, niet langer want anders is de dag zo kort. Daarna rustig ontbijten, wat rommeltjes op ruimen, een paar wasmachines draaien en even een stukje in een boek lezen. Om 10.30 uur am naar het zwembad, want de temperatuur heeft inmiddels al een prima waarde bereikt. Bij het zwembad een paar uren lekker genieten van de warmte, liggend op een strandbed, af en toe een beetje poedelen in het mooie zwembad. Om 3 uur pm weer naar huis, even een broodje naar binnen werken om dan vervolgens om 5 pm af te reizen met ons busje naar een giga Mall. Daar aangekomen niet toegelaten worden omdat je een korte broek aan hebt om vervolgens een uur later met lange broek aan alsnog binnengelaten te worden. Na de entree vrijwel meteen iemand met een korte broek zien lopen. Hoe is het mogelijk? In zo'n Mall kijk je je ogen uit, de oppervlakte op de begane grond is ongeveer 4 keer City Plaza in Nieuwegein (voor de ingewijden) en dan ook nog 3 etages hoog. Het krioelt er van de mensen, een duidelijk weekenduitje voor de Saudisch zelf. 1,5 uur na zonsondergang is het prayertime, een bijzonderheid om mee te maken. Op het moment van prayertime sluiten namelijk alle winkels. Iedereen moet naar buiten, de luiken gaan dicht, het personeel is weg. Gedurende ongeveer 20 minuten blijft iedereen buiten wachten totdat de winkels weer opengaan. Het maken van foto's is helaas niet toegestaan, maar het is een geweldig gezicht om te zien hoe de dames gekleed in abaya, zich naast elkaar nestelen op de banken die er zijn. Van bovenaf lijken het lange rijen spreeuwen, allemaal kwebbelend met elkaar. Helaas hadden we door de korte-broeken-actie wat te weinig tijd voor het echte winkelen (ja, ja, mannen die gaan winkelen), dat bewaren voor een volgende keer. Om 8 pm weer naar huis, nog even een bakkie doen en weer naar bed, want de wekker is de volgende ochtend weer onverbiddelijk.

Ik had de vorige keer beloofd wat te schrijven over het werk wat we hier gaan uitvoeren, want we hebben een site visit gedaan. Dit bestaat uit een bezoek aan het toekomstige werkterrein, dus de locaties waar over 5 jaren een metro zal rijden. Zoiets is altijd een vreemde gewaarwording, want je weet dat er op plaatsen waar nu niets is, het nodige zal gaan veranderen. Bijgaand wat foto's van de locaties. Wat opvalt is dat er op het merendeel van de locaties heel veel ruimte is om te bouwen, ook

T.p.v. de palmbomen komt
een viaduct, 10 m hoog.
In de middenberm komt
een viaduct, 10 m hoog
bijna niets is in de directe omgeving. Zodanig dat je je afvraagt waarom er nu juist daar een metrolijn moet komen, kilometers lang. Onze chauffeur, een geïnteresseerde ICT student, reageert ook met verbazing als we hem vertellen wat er gaat gebeuren. Hij gelooft het allemaal nog niet zo. Hij stelt ook duidelijk dat je de Saudische man niet uit zijn auto krijgt. Dat is zijn heiligdom. En waarom zouden ze ook? De benzine kost hier €0,10/liter en dan zouden ze ook nog voor de metro moeten gaan betalen. Ze staan liever in de file te toeteren, dan te moeten wachten op een metro. Het zijn toch net Nederlandse mannen. Ook hebben we gezien hoe ze hier wegomleidingen maken. Helemaal geen probleem. Je hoeft schijnbaar alleen wat borden en barriers neer te zetten, rijstrookje eraf en je kunt aan de slag. Trafficmanagement heet dat.

Op een bepaalde plek wordt al een ondergang aangelegd (foto's), deze valt buiten onze opdracht. Wij moeten daar straks overheen met onze lijn. Wat valt daar meteen op? Kijk eens hoe diep ze ontgraven zonder enige steun van de grond (ca. 12 m), bijna verticaal, geen water en het blijft allemaal gewoon staan. Lijkt de tendermanager van een jaar geleden toch gelijk te krijgen:  "there is no water, the water is only a blue line on the drawing". En kijk ook eens hoe ze omgaan met veiligheid, geen hekjes langs het betonnen dak. Terwijl wij er waren stond net een uitvoerder exact op het randje even te kijken wat ze beneden aan het doen waren, een afgrond van 12 m onder zich, niet aangelijnd, geen hek, helemaal niets. "Ach, het gaat toch altijd goed". Waar kennen we die van?

Tijdens de rondreis nog even met de chauffeur over auto's gesproken, want dat is toch ook wel zijn alles. Zijn favoriet, een Soeperben van Chevrolet. Toen ik er eentje zag wist ik wat ie gezegd had, hij bedoelde een Supurban. Grappig dat taalgebruik.

Zo dat was 'm weer voor deze week. Volgende week meer, tot dan.

vrijdag 1 november 2013

Foto's, video's

Ik ben helemaal gelukkig, ik kan foto's plaatsen. Na veel vieren en vijven, heb ik het eindelijk gevonden. De volgorde is nog niet alles, maar dat is weer de volgende stap.

groetjes Bas.

Mijn huisje, eerste etage, in het midden.

Omgeving bij daglicht.

                                                                Omgeving bij nacht.

                                                                          Keuken.

                          Bloemen die Hettie kreeg van leasemaatschappij omdat ze de auto veel te laat kwamen halen.


Zwembad by night

Huiskamer.

                                                                   Zwembad by day.

Week 1 zit er op

Hallo allemaal, daar ben ik weer. Ik ga proberen iedere vrijdag wat te schrijven, dat is voor mij de meest geschikte dag. Vrijdag is namelijk mijn hele weekend. Ja,ja, een zesdaagse werkweek, waar zijn de tijden van vroeger?
Ik was vorige week gebleven bij het boodschappen halen. Dat hebben we inmiddels 3 keer gedaan in twee verschillende shopping mall's. Vergelijk de supermarkt in de mall met een Franse winkel in de wei. Gigantisch groot en ze hebben bijna alles...behalve lucifers om het gas aan te steken. In deze winkels kom je de in abaya geklede vrouwen het meest dichtbij tegen, want ze staan natuurlijk in hetzelfde schap te snuffelen. Ze hebben wel iets van een arogantie over zich want ik heb het inmiddels twee keer meegemaakt dat ze nogal nadrukkelijk aan het voorkruipen waren. De eerste keer werd ik gered door een mannelijke (uiteraard) verkoper die me naar een andere afweegbalie trok en de tweede keer zaten er tussen mijn spullen op de band ineens de spullen van een Saudische die dacht wel even tussendoor te kunnen. Ook toen weer gered door wederom een mannelijke verkoper.
Boodschappen doen is wel doorwerken, want de winkels zijn dicht tijdens het avondgebed dat valt 1,5 uur na zonsondergang. Als je in de winkel bent, heb je pech en kun je een half uur wachten. Wij arriveren er na werktijd, plusminus om 18 uur en dan hebben we dus een dik half uur om zaken te doen.
Bijna alle spullen in de supermarkt zijn van een tweetalige tekst voorzien, Saudisch en Engels, met de Saudische kant naar voren. Dus Thijs, je kunt hier genoeg flessen draaien :-). Shoppen is hier niet duurder dan in Nederland, sommige artikelen zijn aan de prijs, maar andere juist weer niet. Met name vlees en brood zijn goedkoop.
De werkdagen zijn overigens toch wel pittig lang. Vroeg op 5.30 uur, 6.30 vertrek met het busje, 7 uur beginnen, 17.30 weer in het busje, 18 uur thuis. Eigenlijk ook weer niet afwijkend van mijn Nederlandse tijden, maar toch is het vermoeiender. Wellicht omdat we op een grote zaal zitten zonder enige akoestische voorzieningen en waar dan regelmatig 10 gesprekken en een vergadering tegelijk plaatsvinden.
Het is wel vreemd om zaterdag en zondag te werken met het idee dat om 7 uur SA-tijd in NL nog iedereen ruim ligt te maffen. Maar goed, ik heb vanochtend een paar uur bij het zwembad gezeten, gelegen en gezwommen bij een aardige temperatuur van 30 graden. Dat hebben jullie weer niet.
Wat me keer op keer blijft verbazen is het verkeer hier. Ik heb vandeweek aan onze chauffeur gevraagd hoe het hier zit met de verkeersregels. Die zijn er niet!!! Degenen met de langste ... gaat het eerste of althans degene die denkt dat ie de langste ... heeft, drukt gewoon door. Onvoorstelbaar. Sta je aan het stoplicht te wachten komt er op de vluchtstrook rechts naast je nog iemand aanrijden, zet z'n auto er schuin voor, om vervolgens bij groen licht linksaf te slaan, drie rijbanen cross over. 2 keer toeteren...klaar. En ze vinden het nog normaal ook.
Ook een leuk gesprek gehad met de chauffeur over autorijden voor vrouwen. Hij keek ons aan of we wel serieus waren. Nu is onze chauffeur toch een redelijk progressief uitziende, studerende, jonge Saudi, maar hij was heel duidelijk. Vrouwen autorijden? Dat kan helemaal niet, dat is niet goed, nergens voor nodig, dat zou alleen maar voor de fun zijn en dat is overbodig. Vervolgens kregen we te horen dat we de cultuur niet kennen en toen onze directeur meldde dat hij toch al 18 jaar in Saudi zit ook nog dat we de taal niet spreken. We hebben het er maar bij gelaten. Nog een quizvraag voor jullie. Wat doe je als je bij een rotonde aan komt rijden en je moet eigenlijk 180 graden rond, dus naar de tegenstelde richtig? Het volgende antwoord is fout: je rijdt de hele rotonde rond om vervolgens de afslag te nemen zowat daar waar je erop gekomen bent.

Zo dat was het weer voor deze week. Volgende week zal ik wat meer over het werk vertellen, want we hebben gisteren een site visit gedaan.
En Eureka, ik ben er in geslaag een foto toe te voegen.
Ik ga 'm even opslaan en als dat lukt voeg ik zo nog even een stukkie toe met alleen maar foto's.

groetjes Bas.
                                                              Uitzicht uit mijn raam.

vrijdag 25 oktober 2013

Gearriveerd en aan de slag

Vandaag is het weekend (jaja, dat valt hier op vrijdag) en tijd om even de eerste ervaringen uit te wisselen na een hectisch begin. Afgelopen woensdag vertrokken vanaf Schiphol waarbij het afscheid me toch wel zwaar viel. Het voelt toch alsof je iedereen in de steek laat. Vermoeid het vliegtuig in, alle lijstjes in mijn hoofd leeg, tijd om te reizen. Na een korte vlucht (50 min) geland op Frankfurt. Op het vliegveld heb je een lange tocht voor de boeg (ca. een half uur met treintje en veel lopen), want de vliegtuigen richting het midden oosten vertrekken vanaf een apart gedeelte van het vliegveld. 2 keer een pascontrole, uitgebreide fouillering en dan zit je wachten tussen bijna allemaal niet Europeanen. Uiteindelijk vertrok het toestel met een half uur vertraging, want het vluchtschema moest aangepast worden (er was geen toestemming om een bepaald luchtruim te passeren). Onderweg weinig te zien, want het was geheel bewolkt tot ruim nadat het donker geworden was. Boven de Middellandse zee wel Cyprus gezien en toen bleek dat we inderdaad een omweg gingen maken. I.p.v. rechtdoor te vliegen bogen we af naar Egypte om vervolgens na de Golf van Eilat weer een bocht terug te maken naar Saudi Arabië (precies om Israël heen). Aan de horizon was een grote oranje stip waar te nemen, waarvan ik het vermoeden heb dat die het gevolg was van een aanslag van Syrische rebellen op een gasleiding bij Damascus (een fikkie dus). Grappig was wel dat in het deel van Egypte waar we overheen vlogen heel veel verlichting was, even later overgaand in totale duisternis boven de woestijn van Saudi Arabië. Af en toe iets van een stad waarneembaar, tot uiteindelijk Riyadh in beeld kwam. Een mooie introductie, want we deden een rondje boven de stad alvorens te landen. Meteen alles gezien dus. Na een lange pauze, parkeerplaats was bezet, eindelijk het vliegtuig uit (wat een rommel bleef er achter, een grote bende) en het volgende spannende gedeelte tegemoet, de douaneformaliteiten. Lange rijen mensen kwamen in het vizier en de 1,5 à 6 uur aangegeven wachttijd uit de introductiebescheiden gingen door mijn hoofd. Dit viel alles mee, zoals even later bleek. Ik stond in de goede rij, althans ik was in de goede rij neergezet, want 15 minuten later was ik aan de beurt voor de irisscan en de vingerafdrukken. Honderden mensen die in andere rijen langer stonden te wachten, moesten nog even wachten. Vervolgens koffer bij de band opgehaald en naar de douanecontrole. Deze verliep net zo soepel als op Schiphol en voor ik het wist stond ik in de ontvangsthal, appeltje eitje. De vriendelijke chauffeur stond al te wachten en even later in een busje op pad naar de compound in the middle of nowhere. Daar gearriveerd om 1 uur. Prima introductie gekregen van de chauffeur, hij is namelijk ook een stukje facilitair manager, kortom een gespreid bedje. Huis tip top in orde, alles nieuw, alles in elkaar gezet (IKEA) door collega's van het Early Mobilisation Team (hartelijk dank). Ik heb een grote, gemeubileerde woonkamer (tafel, stoelen, bank, tv, kasten), een luxe keuken (met wasmachine/droger, vaatwasser, magnetron, oven, broodrooster, koelkast/vriezer) en 2 slaapkamers met elk eigen sanitair (toilet, wastafel en groot ligbad). Alles uiteraard airconditioned, want dat is wel nodig. Het uitzicht is niet alles, gelukkig zit ik 1 hoog en kijk ik uit over de muur om de compound. Maar aan de andere zijde van de muur is een woestijn met wat asfalt en lantaarnpalen. Wellicht toekomstige uitbreiding compound. Aan de compoundzijde een vinexwijk met appartementen en villa's voor de singles en family's. Alles keurig aangelegd (welhaast clean), bomen aangeplant met watervoorziening (daar waar ie niet werkt is ook te zien). Over 25 jaar ziet de compound eruit zoals te zien is op www.albustanvillage.com. En geloof het of niet, maar dat gaat ze lukken. Nu is alles nog heel kaal, maar dat verandert snel. Op de compound is een eigen zwembad, daar ga ik zodadelijk even heen. Dan vanmiddag om half drie verzamelen, worden we door een andere chauffeur naar het winkelcentrum gebracht, kunnen we inkopen doen. Zo hier laat ik het even bij. Nog veel meer te schrijven, maar dat komt binnenkort. groetjes Bas.

zondag 13 oktober 2013

Op 23 oktober reis ik af naar Riaydh Saudi Arabië. Mijn werkgever Strukton gaat daar als participant aan het conmsortium FAST het metronetwerk realiseren. In deze blog ga ik mijn ervaringen in verre buitenland met jullie delen. Veel leesplezier en schrijf maar wat leuks terug.